Deze dag zal als een zwarte dag de geschiedenis in gaan voor Directus Calavatus. Ons alle eigenste knorretje Keune, a.k.a. Rik, a.k.a. ladiesman, is namelijk geen knorretje. Het bekende geluid, dat fonetisch wordt weergegeven als ‘’nou_eeeeeeh, wat_eeeeh wil je_eeeeeh doen dan eeeeeh’’ werd verondersteld te komen van een klein biggetje (of een piglet), maar de originele variant komt eigenlijk heel ergens anders vandaan. Uit de geheime archieven van omroep Brabant, de gezelligste provincie van Nederland, zoals sommigen hem ook wel beschrijven, blijkt namelijk dat een afstammeling van de heer Knorretje een heuse geitenboerderij heeft. En laat het nu toch net zo zijn dat deze man precies zo praat als Dhr. Knorretje. Hij is wel een specialist op het gebied van Q-koorts, dat dan weer wel! Hieronder zullen wij enkele fragmenten weergeven uit het filmpje, alsmede de effecten van de Q-koorts! Voor het filmpje, klik op de link: KNOR? Zie de reactie!

Knor?‘ >KNOR?

Na stemming op een Plenaire Vergadering is besloten om als bestemming van de vakantie van 2012 naar Larnaca op Cyprus af te reizen ten faveure, met 22 tegen 21 stempunten, van Fuerteventura. Alle Enschedese vertegenwoordigers op meester Marco en Oboema na, die wegens financieel wanbeleid en een recente trip naar Japan verstek moesten laten gaan, waren aanwezig. Aangevuld met enkele heeren uit den lande ontstond een reisgezelschap van 16 man sterk.

Ook dit jaar moest men weer vroeg uit de veren aangezien er verzameld werd om 03:30 bij de mooiste straat van pathmos. Dit jaar was wel iedereen op tijd aanwezig en nadat Leon de nodige zeer recent genuttigde pilsjes tegen de eerste de beste boom kwijt was geraakt was het tijd om naar Düsseldorf Weeze af te taaien. Halverwege de route was het nodig om een flinke detour te nemen door wegwerkzaamheden waardoor het ganse Achterhoekse landschap doorkruist moest worden over 60 en 30 wegen. De tomtom snapte er niets meer van maar gelukkig bevonden zich in de eerste auto enkele locals die prima de meest obscure routes wisten aan te geven waardoor er uiteindelijk amper tijdsverlies ontstond. Wel moest het nodige wild ontweken worden waardoor er nog enkele gedurfde uitwijkmanoeuvres moesten worden uitgevoerd. Veilig aangekomen sloten ook de heeren uit het westen van het land zich aan en kon de vliegreis beginnen. De luiheid om niet in de rij te willen staan had als gevolg dat iedereen over het hele vliegtuig verspreid nog een laatste stoel moest zien te vinden en de ruim 4 uur durende vliegreis duurde voor ieders gevoel erg lang. Na enige turbulentie en een wat lompe landing kon het warme Cyprus betreden worden. Met de bus werd het stadscentrum bereikt en kon het appartement vrij makkelijk gevonden worden. Voor de meesten werd het nu toch wel erg tijd voor een ontbijtje en na een snelle bedbuut- en omkleedsessie werd hier gevolg aan gegeven en kon de eerste plons van het weekend een feit worden. De zee had een aangenaam temperatuurtje en nadat er ook de nodige ballen en blikken koude pils waren aangeschaft volgde een ontspannen middag op het strand. Aan het begin van de avond werd het tijd om op te frissen en zich klaar te maken voor de rest van de avond en nacht. Bij een tentje konden we op een balkonterras ons tegoed doen aan de nodige Cypriotische tapas die redelijk prima smaakten. Alleen de hoeveelheid liet enigszins te wensen over maar er was ook begrip dat niet ieder restaurant kan voldoen aan de ongeremde eetlust van menig DC-er. Op de 700 meter lange promenade waar menig dure bak langscruisde was het zien en gezien worden. Op de nodige terrasjes werd nog veel pils weggezet maar de vorige korte nacht eiste zijn tol waardoor de een na de ander afhaakte richting z’n nest. Op het laatste terras werden echter door een niet nader te noemen oprichter van de club nog de nodige 3-liter tafeltaps besteld waar hij meer van leegtrok dan de overige 7 makkers bij elkaar. Aangezien zo’n unit toch veel weg had van een destillatiekolom en er enkele scheikundigen aanwezig waren is er eentje meegenomen voor nader onderzoek waarvan de uitkomsten nog moeten volgen. De volgende dag bleek al wel dat het hele ding vakkundig gedemonteerd was maar de reis naar Nederland heeft ie niet gemaakt.

Gedurende de dag waren er al plannen gemaakt voor de rest van het weekend en het bleek dat er een tweedeling in de groep zat aan te komen. De ene helft gaf er de voorkeur aan om de dag relaxt in het zonnetje aan het strand door te brengen, de andere helft had het plan opgevat om naar een thuiswedstrijd van Omnia Nicosia te gaan die ‘s middags in de hoofdstad zou plaats vinden. Voor zover ik het begrepen heb heeft de eerste groep zich uitstekend vermaakt, is men aardig verbrand geraakt, heeft men tegen een Cypriotische tegenstander de Nederlandse eer verdedigd en zijn er de nodige blikken pils weggezet. Aangezien ik zelf deel uitmaakte van de tweede groep volgt hier een wat uitgebreider verslag van de trip richting Nicosia. Op de strip vertrokken de bussen en we moesten om half elf een groene bus hebben. Enkele minuten eerder verscheen er een en nadat iemand die het Griekse schrift niet beheerste constateerde dat we hierin moesten plaatsnemen werd daar zonder nadenken gevolg aan gegeven. Ook toen er een tweede groene bus bij de halte dubbelparkeerde werd hier schouderophalend naar gekeken. Na een 20 minuten uit het raam kijken viel het toch wel op dat er constant borden langs de weg stonden die Lefkosia aanwezen en de naam Nicosia werd nergens vermeld. Het rommelige landschap met te pas en te onpas neergezette huizen, fabriekjes, kantoren en winkels waar overigens ook veel afval op straat lag en er zeker geen welzijnscommissie bestaat kon de aanwezigen niet echt bekoren. Veel rots en steen, dorre velden met her en der een olijfboom maakt het niet tot een paradijsje. Niet echt in paniek maar toch in onzekerheid verkerend vervolgden we de reis tot we in een grote stad aankwamen en uiteindelijk waren het twee ouderen in het gezelschap die wisten te melden dat Lefkosia de locale naam is voor Nicosia. Op het station was het mogelijk om een fiets te huren en nadat Wouter de instructies op een paal had opgevolgd en de sleutel eruit trok en in het slot van 1 van de 3 aanwezige fietsen stak bleek dat deze een lekke band had. Weg illusie om even mooi te cruisen. Na enige navraag bleek dat er niet gevoetbald zou worden vandaag en dit bleek toch even een tegenvaller. Via mobiel internet werd het toch nog even gecheckt en er stond toch echt dat Omnia Nicosia een thuiswedstrijd zou spelen om 4 uur locale tijd. Aangezien we nog wel de nodige tijd hadden om een oplossing te vinden werd besloten eerst maar eens het oude centrum te verkennen. Na een ijsje en een burgertje hebben we een tijd rondgeslenterd en geconstateerd dat het allemaal niet veel bijzonders was. Toen we toch wel erg veel alternatieve lui op straat zagen bleek dat we het Occupy Cyprus kamp binnengewandeld waren waar het er hetzelfde aan toeging als elders op de wereld. Enkele tientallen meters verder stond ineens een bord op straat waarop te lezen viel dat als je zonder je te melden doorliep dit een vervolging tot gevolg had. Zonder het te merken waren we op de grens tussen het Turkse en Griekse deel van Cyprus aanbeland. Links stonden tientallen mensen in de rij voor de paspoortcontrole waarna het Turkse gedeelte betreden kon worden. Meneer Kamiel probeerde ook de figuurlijke grens op te zoeken door toch even door te lopen maar al snel zag hij in dat dit toch niet verstandig was. Dus draaiden we ons maar om om terug te lopen. Maar tien meter verderop bleek dat het straatje door een afzetlint in tweeën was gedeeld wat overigens niemand was opgevallen, en een politieagent maande ons om links van het lint te lopen. Enigszins verbaasd volgden we dit verzoek op en tot onze onaangename verrassing eiste de volgende agent op barse toon ons paspoort. Enkele blikken werden onderling uitgewisseld en iedereen stond daar in z’n zwembroek zonder paspoort. Gelukkig wisten we de beste man te overtuigen dat we toeristen waren en nadat we onze sleutel van het appartement in Larnaca hadden laten zien mochten we toch het Griekse deel weer in. Nu werd het tijd om een taxi op te zoeken om toch maar naar het stadion te gaan waar de voetbalwedstrijd plaats zou vinden. Toeval of niet, we troffen een chauffeur die supporter was van Omnia en hij bevestigde dat er wel gevoetbald ging worden, en aangezien Omnia tweede stond en de tegenstander derde zou het ook wel een leuke pot worden. Eenmaal bij het stadion aangekomen was het wel schrikbarend rustig maar toch werd de afspraak gemaakt dat de taxi’s ons weer om 6 uur zouden ophalen. Toen we bij de ingang waren om een kaartje te kopen werd ons tot onze grote teleurstelling medegedeeld dat de wedstrijd wel zou plaatsvinden maar helaas zonder publiek omdat de club een disciplinaire schorsing moest uitzitten. Met al onze overtuigingskracht dat we helemaal uit Nederland speciaal voor deze wedstrijd hierheen gekomen waren, dat we spelersmakelaars waren of dat we interesse hadden om de club te kopen lukte het toch niet om binnen te geraken. Aangezien de taxi al weg was en er geen openbaar vervoer naar dit aan de snelweg gelegen stadion reed zat er weinig anders op om naar een halte van de bus naar Larnaca te gaan lopen. Met enkele aanwijzingen van een goedgezinde steward op zak moesten we half door een riool onder de snelweg door naar een shopping centre lopen en dan bij het ziekenhuis daar in de buurt zou de halte zijn. Dit werd een schrale onderneming en een klein uurtje lopen later waren we eindelijk bij de Mall. Aangezien er nog nauwelijks iets naar binnen was gewerkt aan eten en drinken en iedereen het Burger King logo toch wel een aangenaam vooruitzicht vond uitstralen gingen we de vier verdiepingen in het uiterst moderne gebouw omhoog om tot onze verbazing vast te stellen dat de Burger King dicht was. Zaterdagmiddag en geen kip te bekennen. Toen we vervolgens in het tentje ernaast voor veel geld een biertje konden bestellen en we in een ziekenhuisachtige steriele en lege omgeving met een schraal bakje nootjes aan het recapituleren waren werd toch wel vastgesteld dat de munten onze kant niet echt uitvielen ondanks een eerder uitgesproken wens van een der lotgenoten. Toen ook nog een ineens opzettende enorme lijmlucht ons zowat van onze schrale stoeltjes deed vallen, er zomaar een schraal muziekje begon te spelen en de aanwezige photoplay automaat kapot bleek te zijn was het wel echt even ellende troef, zodanig dat dit tot de nodige hilariteit leidde. Uiteindelijk vervolgden we onze weg naar de bushalte en toen bleek dat we nog wel een krap half uurtje hadden begaf 3 man zich nog even richting de nabijgelegen Ikea om snel een broodje hotdog te verorberen. Tijdstechnisch ging dit allemaal nog maar net maar de bus werd gehaald en om een uur of 7 waren we weer terug in Larnaca. Daar zaten de meeste achterblijvers op het terras een pilsje te nuttigen en werden de nodige kaarten gelegd. Klaverjassen en toepen zijn deze vakantie veelvuldig gedaan en nadat er werd besloten dat er bij elk potje een consequentie moest zijn voor de verliezers gaf dit de nodige aardige taferelen. Later hierover meer. Afgesproken werd dat iedereen om half 10 klaar moest zijn voor het avondeten. Na de nodige plonsjes in zee en opfrisbeurten werd ‘s avonds een trip ondernomen om een goed restaurant te vinden. Nadat enkele vertegenwoordigers naar binnen waren gepraat bij een veredelde snackbar aan de boulevard kwam de rest in opstand zodat we uiteindelijk in een steakhouse terechtkwamen wat er goed uitzag. Het was echter wel vol maar speciaal voor ons werd de bovendieping geopend zodat we min of meer in een privékamer met uitzicht over zee konden dineren. De eerste warmte werd snel weggeventileerd zodat we in een leuke setting een lekkere steak met een rood wijntje konden wegwerken. Toen we om 12 uur de tent verlieten hebben we iets achteraf een leuk pleintje gevonden waar we op terras lekker uitgebuikt hebben onder het genot van het zoveelste biertje en een kaartje. Toen ook de laatsten om een uur of 4 het mooi vonden volgde er weer een kort nachtje.

De volgende ochtend stond er namelijk een boot voor ons klaar om ons te gaan vermaken op zee. Om kwart voor 10 werd er uitgevaren op een boot die 80 man kon hebben maar geheel tot onze beschikking bestond. Een vrolijke kapitein, een Russische medewerkster en drie Filippijnen waren de crew die het ons naar de zin moesten maken. Onder begeleiding van de nodige Oost-Europese dancemuziek werd de haven verlaten op naar de plek waar een Brits schip gezonken moest zijn en waar duikers en snorkelaars dit wrak konden inspecteren. Eenmaal daar aangekomen werden de snorkels aangetrokken maar na enkele minuten moest wel de conclusie volgen dat er behalve een hoop vissen weinig te zien viel. Er lagen wel andere boten waar duikers bezig waren maar aan ons was het niet besteed. Toen iedereen na een zwempartij weer op het schip was werd het tijd om te gaan vissen. 16 man sterk op een rijtje aan de linkerkant van de boot werd uitgelegd dat het 65 meter diep was en je de lijn moest laten vieren tot het loodje op de bodem lag. Er konden 3 soorten vissen gevangen worden maar de grote vissen en de inktvissen hebben wij nooit gezien. Al vrij snel werden de eerste visjes van zo’n 10 cm bovengehaald maar daarna werd er weinig meer gevangen. Uiteindelijk heeft een uurtje vissen 20 visjes opgeleverd die later op de barbecue werden gegooid. Natuurlijk werd het er flink ingewreven dat de helft niks gevangen had. Het aanwezige bier op de boot was inmiddels opgeraakt en daarom werd er koers gezet richting de wal waar eenmaal aangekomen een makker op een scooter een vuilniszak vol nieuwe blikken pils af kwam leveren. Zonder aanleggen voeren we de haven weer uit naar een rustige plek op het water waar nog even gezwommen werd en een prima lunch aan boord volgde. De gevangen visjes waren behoorlijk smakeloos maar de rest ging er goed in. Na 5 uur op de boot waren we weer terug in de haven. Er ontstonden nog plannen om 50 km verderop naar het Ibiza van Cyprus te gaan maar wegens een overdadig programma en de financiële gevolgen die dit met zich mee zou brengen werd hier toch maar vanaf gezien. In plaats daarvan zochten we ons inmiddels stamterras weer op waar vanaf 5 uur de ontknoping van de Engelse competitie zich zou voltrekken. Tijdens de pilsjes werd er natuurlijk weer volop gekaart met als gevolg dat verliezers Hans-maarten en Kamiel met een kapiteinspet op het verkeer op de boulevard moesten gaan regelen. Dit deden ze met verve wat ongetwijfeld valt terug te zien op de video-opnames die hiervan gemaakt zijn. Ook Marcel kreeg zijn deel door tot verbazing van passanten minutenlang innig met een palmboom te knuffelen. Op het terras werden op grote televisies vier wedstrijden tegelijkertijd uitgezonden en na een bizarre ontknoping werd Manchester City kampioen door in blessuretijd twee benodigde goals te maken. Na wederom te hebben gezwommen en nog wat pilsjes later werd er weer rond 9 uur afgesproken voor de laatste maaltijd. Er werd ons een lekkere Italiaan aangeraden die een beetje uit de richting lag maar dat mocht de pret niet drukken. Iedereen heeft er heerlijk gegeten en deze maaltijd gaat de geschiedenisboeken in als de eerste waarbij een grote groep DC-ers gezamenlijk een maaltijd nuttigt zonder dat er ook maar 1 biertje besteld is. Na het eten werd het terras van de vorige avond weer opgezocht en de laatsten verlieten weer rond 4 uur het terras. De volgende ochtend moest om half 11 de bus naar het vliegveld gehaald worden en dit ging allemaal prima. Na een ontbijtje op de luchthaven volgde de lange vlucht naar huis, wederom met de nodige turbulentie. Na de terugrit met de auto kwamen we om 7 uur weer in Enschede aan.

Al met al was het weer een prachtig en zeer geslaagd weekend. Iedereen concludeerde wel dat Cyprus een bestemming is waar je niet naar terug hoeft te gaan maar waar je je voor een lang weekend prima kan vermaken!

Hopelijk dat iemand nog even de moeite neemt om wat beeldmateriaal op picasia te gooien!

Heeren,

bij deze wil ik u de primeur van het jaar niet onthouden. Zojuist is er een student teruggevonden op de universiteit Twente. Deze student, die als bijnaam ”De staart” heeft, is ruim 4 jaar geleden voor het laatst op de Universiteit gesignaleerd. Men was al in de veronderstelling dat de student, met studentnummer S0001001, door een misdrijf om het leven was gekomen. Echter, niets blijkt minder waar. De student in kwestie bevind zich op het moment want schrijven achter een computer in de Universiteits-bibliotheek (UB). Er doen op dit moment verschillende geruchten de ronde: zat hij in het vreemdelingen-legioen, was hij ontvoerd door iemand, zat hij nog steeds zijn cijfer voor een vak op te krikken onder een bureau bij een docent(e), of misschien moest hij undercover bij een misdaadsyndicaat om zijn onderzoek empirisch te onderbouwen? Niemand weet het, maar desalniettemin, de staart is terug van weggeweest!

Zei er iemand One Man Army?

Inmiddels heeft u via dit medium al op beknopte wijze kennis kunnen nemen van enkele gebeurtenissen rondom het sirius gala. In een eerder bericht werd de belofte gedaan dat er nog beeldmateriaal zou volgen en nu dit eindelijk beschikbaar is volgen hier een tweetal foto’s. Bij het bekijken van deze twee foto’s kan het niemand ontgaan dat er tussen het moment dat de foto’s genomen werden er iets aparts gebeurd of gezegd moet zijn. Op de eerste foto probeert iedereen er zo vrolijk mogelijk uit te zien wat alleen Vertegenwoordiger Kuenen niet lukt. Het kan zijn dat er een aardige grap werd gemaakt over varkentjes en knorren die niet iedereen in een schaterlach deed uitbarsten maar toch zorgde voor een vrolijk palet aan olijke hoofden, op die van Kuenen na. Een andere verklaring zou kunnen zijn dat het zo lang duurde voordat iedereen present was om voor de eeuwigheid vastgelegd te worden men zich inspande om zo goed mogelijk te kijken zodat er zo snel mogelijk weer in de baco-trein ingestapt kon worden.

Als we dan overschakelen naar de tweede foto valt echter op dat er bij minstens de helft van de geportretteerden een lome waas over de gezichtsuitdrukking is gevallen. Opvallend is dat deze keer de mildheid uit het gezicht van Vertegenwoordiger Kuenen is verdwenen en hij kijkt alsof hij als One Man Army de oorlog verklaard heeft aan de rest. De eerst genoemde mogelijke verklaring lijkt dus plausibel te zijn. Het is nog onduidelijk hoe deze vorm van oorlog er dan uit zou moeten komen te zien.

Het zou kunnen dat Kuenen een vooruitziende blik had. Sinds lange tijd staat er al een te houden borrel met een willekeurig damesdispuut op de planning en nadat er met meerdere damesdisputen niets geregeld werd, waarvan de redenen nog lang onduidelijk zullen blijven, zou er binnen afzienbare tijd toch een borrel met damesdispuut Ventolera op het programma staan. Daar deze dames om onbegrijpelijke redenen zich de pufjes noemen zou het kunnen dat Kuenen zich hierdoor liet inspireren. Ook Bakkebaard Tim, alias de donderbout en meester van het ontsnappende gas, bevond zich op dit moment in zijn gezichtsveld waardoor een goed idee zich snel liet vormen.

Een ander opvallend detail is dat de meeste vertegenwoordigers zich nog aardig koel houden onder de zure lucht. Zoals gezegd is de glimlach al een stuk minder spontaan dan op de eerste foto maar het in elkaars aanwezigheid vertoeven zorgt voor een bepaalde mate van gewenning aan elkaars ge- en misdragingen. De twee senatoren op deze foto hebben het er echter een stuk moeilijker mee. Nu zal dit in zeker één geval ook wel de bedoeling van vertegenwoordiger Kuenen zijn geweest. Of deze speculaties allemaal een zekere kern van waarheid bevatten kunt u vanavond op de borrel aan de dader vragen zodat ook hier helderheid over kan ontstaan. Mochten eventuele opgekropte gevoelens nog aan de orde zijn dan is vanavond het tijdstip om deze te laten vieren. Letterlijk en figuurlijk.

Terwijl de voetbalminnende vertegenwoordigers onder ons nog aan het bijkomen zijn van een pot afbraakvoetbal tussen Chelsea FC en FC Barcelona op dinsdag en het Spaans-Duitse onderonsje tussen FC Bayern München en Real Madrid C.F. op woensdag kijken de heren voetballers van S.V. Hondester alweer vooruit naar een wedstrijd die volgende week woensdag zal plaatsvinden. Sirius 1 speelt dan in het kader van het Staftoernooi tegen Alembic 1. Die Kapitän van de Bestuurskundige formatie heeft echter grote kopzorgen. Hoewel het eerste potje tegen het reserveteam van ConcepT nog in een verdienstelijke 2-2 was geëindigd bleek de stand bij de pot van afgelopen maandag tegen de selectie van Isaac Newton 1 steken op een niet al te zuinige 0-8. Hoewel het tot de 70^e minuut stabiel 0-1 was lieten de heren van Sirius 1 na de ontluisterende 0-2 en 0-3 de teugels vieren, dit had 5 doelpunten in 10 minuten tot gevolg. Ontluisterend, een wanvertoning, noem het maar op, het was niet om aan te gluren die laatste tien minuten. “Wat nu te doen?” vraagt de aanvoerder van de Siriusequipe zich op het moment af.

Een vraag die eigenlijk heel gemakkelijk beantwoord kan worden. Het antwoord is niet Johan Cruijff, niet Pelé, niet doping maar Boris Jetjes, ook wel bekend onder de pseudoniemen Joris B., die rooie en de oliebollenboer. Gedurende de eerste wedstrijd tegen ConcepT 2 bleek deze man de inspirator van het team, de motor op de rechterflank (ín het veld!). Joris nam de bal aan alsof hij hem aan een touwtje had, hij verdeelde het spel op welhaast instinctieve wijze en zijn razendsnelle loopacties waren een inspiratie voor de jongere toeschouwers op de tribunes. Media spreken al van ‘Speedo Gonzalez’, een verbastering van de bijnaam van zijn illustere voorganger Marc Overmars. Waarom gekozen is voor Speedo zal de lezer wellicht zelf wel kunnen invullen.

Het schijnt dat Speedo de afgelopen dagen extra veel koffie is gaan drinken bij Alembic om alvast de tegenstander de moed in de schoenen te praten en om van eventuele tactische verassingen tijdig kennis te nemen. Saillant detail is hier dat hij zelf een verleden heeft bij Alembic, dus hij zal in de pot tegen hen als lid van Sirius 1 een ware heksenketel kunnen verwachten. Gelukkig is de ‘rode George Best’ hier al op voorbereid, het schijnt dat hij de onsterfelijke leus ‘Geen Gezever, Enkel De Zege Telt’ al op zijn schouderbladen heeft laten tatoeëren, puur om te laten zien dat het menens is. Wilt u weten hoe die Roten Kaiser denkt over de wedstrijd tegen zijn voormalige liefde? Komt u dan vanavond naar de borrel in de Pimpelaar waar rond de klok van 23:49 de wereldster binnen zal komen lopen, vedettes komen immers altijd te laat, om uw vragen te beantwoorden. Er is tevens mogelijkheid tot het vragen om handtekeningen.

Bij deze een reactie op het vorige persbericht aangaande de katerige status van menig Vertegenwoordiger in het algemeen en die van de voorzitter van de paniekvereniging in het bijzonder. De man die verantwoordelijk is dat het gemiddelde van de alcoholinname van alle Vertegenwoordigers op het niveau van de zeer zware drinker kan worden aangemerkt volgens Trimbos en/of Jellinek maatstaven heeft makkelijk praten. Zijn lichaam weerstaat omgezette suikers alsof het een noodzakelijke brandstof is. Zeer zwaar wordt overigens op meerdere manieren met deze persoon in verband gebracht. Uiteraard gaat het hier niet over zijn overwicht in de strijd die de achterste linie van sv Hondester wekelijks voert maar eerder om de constatering dat tussen overwicht en overgewicht paradoxaal genoeg slechts een dunne lijn loopt. Hoe dit exact in elkaar steekt laat zich lastig onderzoeken en laten we niet aannames en speculaties vervallen, we zijn tenslotte niet allemaal HBO-ers. Om terug te keren naar het begin is het redelijk opvallend te noemen dat deze vertegenwoordiger, tevens berucht wegens de 43-strepen kerstmuts, blijft functioneren als ook bij hem de katerige status is ingeslagen. Of ook bij hem in navolging van de MP enige mindering doorgevoerd zal worden moet de toekomst uitwijzen maar aanwijzingen in deze richting zijn vooralsnog nog ver te zoeken.

‘De baco-trein is ontspoord!’ Een veel gehoorde zinsnede – vereeuwigd door dhr. Oosterhuis - na het vernietigende Sirius Lustrum Gala van vorige week donderdag. In het stukje wat hieronder staat is nog op enigszins summiere en nuancerende wijze verslag gedaan van de betreffende avond. Bovengenoemde baco-trein was toen namelijk in volle gang, nadere analyse wees bijvoorbeeld uit dat Kuenen niet zonder twee glazen baco in zijn hand volledig van het feest kon genieten. Of door de kwaliteit van het feest dergelijke noodmaatregelen vereist waren laten we even in het midden, maar waarschijnlijk was het met bier alleen ook wel gelukt. Het feit dat dit gala een reden was voor Wenting om zijn eerste stukje ooit op deze site te zetten zegt waarschijnlijk al wel genoeg.

Echter is het feest zelf geen onderwerp van dit stukje. Het ziet er namelijk naar uit dat de meeste vertegenwoordigers der Directus Calvatus na elk feest  wat zij bijwonen zo’n tien jaar van hun levensverwachting af halen. Althans, dit is enkele onafhankelijke onderzoekers in de afgelopen weken opgevallen naar aanleiding van de verschijning van een x aantal vertegenwoordigers op de dag na het feestje. Meest schrijnende voorbeeld hierin is Sven die zelfs niet eens meer in de ochtenden kan werken aan zijn snode plannen om Sirius over te nemen als voorzitter van MBrother Stress. Sven sterft na elk feestje een beetje zo gaan de geruchten binnen de Ravelijn. Zowel na het gala als zijn eigen verjaardag als het Stressfeest gisteravond in de ZOZO heeft de praeses het niet voor elkaar gekregen om op tijd op kantoor te verschijnen. Men spreekt er bij de vereniging schande van, maar dat doet verder niet ter zake, wie kan het nou schelen wat er gebeurd binnen de studievereniging voor bouwvakkers? Nee, de echte onderzoekers vragen zich af waarom dit in hemelsnaam kan gebeuren. Ligt het misschien aan de vieze drankjes met niet nader te noemen verboden opiaten die dispuutsgenoten hem voorschotelen? Men weet het niet en laat daarom dit feit ook maar liever in het midden liggen.

Men weet het niet, maar wat men wel weet is dat bovengenoemde in de leer kan gaan bij FJay, de nieuwste aanwinst van de club.  Gedurende de brakke dagen gewoon domweg een extra pilsje nemen ter compensatie, al jaren onder studenten bekend als het beste anti-kater-middel. Naar verluid beamen alle oud-bestuurders binnen de club dit als een betrouwbare methode en als verplichte kost voor een verenigingsbestuurder. Oproep aan de MP om dit toch even kort te bespreken op de PV van aankomende woensdag, we willen immers niet dat een studievereniging ten onder gaat aan brakke (vrijdag-)ochtenden.

Ter eren van het Lustrum Gala van Sirius begaf het voltallig in Enschede residerend DC (en een enkele yup uit ‘t Westen) zich afgelopen donderdag naar de Jaargetijden om te controleren of er wel voldoende drank wordt ingeslagen om bij een gala pieken in het drankgebruik op te vangen.

Wat hierbij wel vermeld mag worden is dat er wel wat overtuigingskracht nodig was om alle vertegenwoordigers warm te maken voor een onbeperkt drankfestijn. Na meerdere telefoontjes, persoonlijke gesprekken en het overtuigen dat bij heel proleterig Sirius zich toch niemand aan een dresscode houdt, werd dhr. Mud dan toch overgehaald om zich die avond in een pak te werken en richting het gala te begeven. En zowaar, een rode strik was zelfs nog uit de kast getrokken om het outfit compleet te maken! Beeldmateriaal om de aanwezigheid van iedereen te bevestigen wordt nog op gewacht (Quote “Dit komt dinsdag of vrijdag op de Sirius website”).

Enkele vertegenwoordigers waren wijs en besloten na het gala zich niet meer naar het pas heropende Gat te begeven. Dit kan echter niet door alle vertegenwoordigers en senatoren worden beaamd, wat resulteerde in de meest bizarre verhalen waarvan de waarheid (nog?) niet achterhaald is. Het schijnt dat zelfs een enkeling op het station is beland, met de gedachte dat zijn sleutels kwijt waren, om met een gerust hart in slaap te vallen op een bankje om vroeg in de ochtend (was het dat niet al?) wakker gemaakt te worden door een verbaasde conducteur. Gelukkig was de politie niet gewaarschuwd en kon deze vertegenwoordiger snel naar huis om erachter te komen dat zijn sleutels nog gewoon in zijn jas zaten.

Al met al is iedereen inmiddels weer levend gesignaleerd en zullen er donderdag op de borrel vast nog meer verhalen en duidelijkheid worden geëist..